กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 94 โชคดีที่ไม่ได้เข้าพิธีแต่งงานกับเธอ
ไป๋เวยอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา เธอกรีดร้องเสียงดังพลางใช้มือเปล่ารื้อผนังอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจว่านิ้วจะถูกเศษอิฐเศษกระเบื้องขูดจนเป็นแผลเลือดออก กลัวเหลือเกินว่าช้าไปอีกนิดจะมีคนตาย
จ่านหมิงหลีพูดอย่างเป็นห่วง “เวยเวย พี่ใหญ่อาจไม่ได้ถูกทับอยู่ตรงนี้ที่เดียว พวกเราแยกกันค้นหาดีกว่า”
ไป๋เวยไม่มีเวลาพูดอธิบายมากไปกว่านี้ ทั้งยังอธิบายไม่รู้เรื่อง
“พี่รองต้องเชื่อฉัน รีบขุดเร็วเข้า ฉันขอร้องล่ะ ถ้าช้ากว่านี้เขาต้องตายแน่”