กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 56 เธอไม่มีเมตตาแบบแม่พระแม้แต่นิดเดียว
เถียนชุ่ยชุ่ยตัวสั่นงันงก รีบพูดว่า “เรื่อง…เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันนะ ที่บ้านฉันยังต้มโจ๊กข้าวฟ่างอยู่ ฉันกลับก่อนล่ะ”
“คิดว่าตระกูลจ่านเป็นที่แบบไหน อยากมาก็มา อยากไปก็ไปงั้นหรือ?”
จ่านหมิงอี้แย่งมีดทำครัวจากมือไป๋เวย แล้วสับลงบนโต๊ะน้ำชาทันที ใบมีดฝังเข้าไปในเนื้อไม้สามส่วน ตัวมีดสั่นหึ่ง ๆ…
เถียนชุ่ยชุ่ยรู้สึกราวกับกระดูกตัวเองถูกสับจนแหลกไปด้วย เธอยกมือกุมหัวแล้วกรีดร้องด้วยความกลัว
น้ำมูกน้ำตาของพี่ใหญ่ชวีไหลเต็มหน้า
ท่าทางอำมหิตของจ่านหมิงอี้ทำให้เปลือกตาไป๋เวยกระตุกถี่ ๆ ด้วยความตกใจเช่นกัน