กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 27 ผู้บังคับกองว่าง่ายราวกับลูกสะใภ้ตัวน้อย
“ชิงชิงเป็นชื่อปลอมหรือ?”
“ใช่!”
ไป๋เวยปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ไม่กล้ามองใบหน้าเจ็บปวดของเขา จึงเบนสายตาไปที่ไหล่ของเขา
“สภาพนายแบบนี้ยังขับเครื่องบินได้หรือ?”
จ่านหมิงอี้ถอนหายใจเยาะตัวเอง จัดการอารมณ์ให้เข้าที่ก่อนพูดด้วยเสียงแหบพร่า “ลองพักฟื้นดูก่อน แผลเล็กน้อยไม่เป็นไร”
“ปกตินายระวังตัวมาก ทำไมถึงได้รับบาดเจ็บ?”
“ประมาทไปหน่อย”
“หลังจากวันนั้นที่นายโทรหาฉัน ยังเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกหรือเปล่า? วันนั้นฉันเจ็บตรงอกอยู่พักใหญ่ ทำเอาเหลียนเฉียวตกใจมาก เธอถึงกับลากฉันไปตรวจที่โรงพยาบาล”
จ่านหมิงอี้ตกตะลึง