กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในเวลาเดียวกัน เหอเสี่ยวหลิงที่กลับมาถึงตระกูลเย่ก็เพิ่งก้าวเข้าไปในลานบ้าน
เลือดสดบนหน้าผากทำเอาเย่เหล่าไท่ตกใจสุดขีด
เย่เหล่าไท่รีบทิ้งไม้กวาดในมือแล้วก้าวเข้ามา ถามอย่างตื่นตระหนก “นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงได้บาดเจ็บด้วย กลับบ้านแค่นี้ทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้?”
เหอเสี่ยวหลิงกลัวเย่เหล่าไท่จะเป็นห่วง จึงเอามือปิดแผลของตัวเองไว้ โบกมือไปมา “แม่ ฉันไม่เป็นอะไร แค่เผลอหกล้มแล้วหัวโขกพื้นนิดหน่อย เป็นแค่แผลเล็ก ๆ เอง……”