กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“งั้นหนูพูดสักประโยคให้ย่าฟังหน่อยสิ?”
ฝูเป่าเห็นว่า หลังจากที่นางพยักหน้ายอมรับ ในดวงตาของเย่เหล่าไท่ก็พลันสว่างวาบขึ้นมาเป็นลำแสงหนึ่ง
“ย่า!”
“เอ้อ!” เย่เหล่าไท่ขานรับเสียงดัง แล้วก็ดีใจเดินวนไปวนมาไม่หยุดอยู่ในห้อง
“หลานสาวฉันพูดได้แล้ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ เรียกย่าได้แล้ว เก่งกาจจริง ๆ เลย!”