กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 ไม่รีบมีลูกผิดกฎหมาย
เช้าวันถัดมา แสงอรุณเพิ่งส่องสลัว
ผ้าห่มบนเตียงในฤดูหนาวช่างทำให้คนลังเลได้เหลือเกิน จะลุกหรือไม่ลุก นั่นคือปัญหา
ทั้งคู่ยังอยู่ในห้วงกึ่งหลับกึ่งตื่น ลมหายใจที่เกี่ยวกระหวัดสับสนวุ่นวาย ต่างฟื้นคืนปราณปฐมจากความเหนื่อยล้า ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เข้าไปตามเรียวขาเนียนลื่น ขยำคลึงไปมาอย่างไม่รู้จักพอ
เสียงครางต่ำอย่างอดกลั้นดังขึ้น เปิดประตูใหญ่แห่งความปรารถนา
สิ่งที่ควรมาถึงย่อมต้องมาถึง จุมพิตที่เกี่ยวพันด้วยปลายลิ้น ความรักอันชุ่มฉ่ำ และความสุขสงบ
เสิ่นอีหนิงโอบไหล่เขาไว้ทั้งสองข้าง พูดอย่างลังเลว่า “วันนี้ฉันยังต้องสอบ เดี๋ยวคงไม่ทัน คุณรีบหน่อย”