ตอนที่ 184 สิ่งที่เรียกว่าบุญคุณอันใหญ่หลวง

ตอนที่ 184 สิ่งที่เรียกว่าบุญคุณอันใหญ่หลวง

เสิ่นอีหนิงไม่คิดว่าจะยังได้เรียนขับรถต่อ ส่วนจางหย่งก็ไม่คิดว่าตัวเองเป็นแค่คนส่งข่าว พอไปถึงสถานที่นั้น จี้จงหลินก็ถือไอศกรีมแท่งสามแท่งเดินมาจากอีกทาง แล้วแจกให้คนละแท่ง

จี้จงหลินพูดกับจางหย่งว่า “นายกินไปเดินไปได้แล้ว”

จางหย่งหัวเราะ “แฮะ ๆ” สองครั้ง เขาไม่ได้โง่เสียหน่อย จึงถามว่า “ผู้กองจี้ คุณกำลังคบหาเป็นแฟนกับพี่อีหนิงอยู่ใช่ไหม?”

“อย่าใช้คำว่า ‘คบหาเป็นแฟน’ ได้ไหม?” จี้จงหลินหัวเราะ “พูดให้สุภาพหน่อย คบหาดูใจ”

จางหย่งหันกลับไปมองเสิ่นอีหนิงที่กำลังเลียไอศกรีมแท่งอย่างตั้งใจอยู่ใต้ต้นไม้ ใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย จากนั้นก็มองจี้จงหลิน “พวกคุณกำลังคบหาดูใจกันจริง ๆ เหรอ? เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย”