กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 170 ฉันคิดว่าฉันควรไปแล้ว
จี้จงหลินพูดอย่างโมโหว่า “เสิ่นอีหนิงเธอทำแบบนี้มันสนุกเหรอ อุตส่าห์ดั้นด้นมาตั้งไกลเพื่อมาแขวนฉันไว้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ แอบทำเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ลับหลัง แต่กลับไม่ยอมตามใจฉัน ตกลงเธอต้องการอะไรกันแน่ พูดออกมาตรง ๆ เลยดีกว่า”
“คนอย่างฉันทำอะไรเปิดเผยตรงไปตรงมา ไม่เหมือนเธอที่ปิด ๆ บัง ๆ ถนัดแต่วิธีการเก็งกำไรผิดกฎหมาย”
เสิ่นอีหนิงถูกแทงใจดำ ลมหายใจเจ็บแปลบ ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ ผ่านไปเนิ่นนาน เธอก็ยอมรับ “ฉันมาที่นี่ ก็แค่อยากเห็นจริง ๆ ว่าตอนนี้นายอยู่คนเดียวหรือเปล่า พวกเรายังพอมี มีโอกาสกลับมาคืนดีกันได้อีกไหม”
“แต่คำพูดเหล่านั้นที่นายเพิ่งพูดออกมา มันเหมือนน้ำเย็นจัดถังหนึ่งที่สาดใส่จนฉันตื่นจากฝัน”
“ฉันเข้าเรียนที่สถาบันภาพยนตร์แล้ว ย่อมต้องก้าวไปบนเส้นทางนักแสดง ฉันรักการแสดง รักเวที เหมือนอย่างที่นายรักการขับเครื่องบินนั่นแหละ”