กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 168 ดูหนัง
เสิ่นอีหนิงเม้มริมฝีปากอิ่ม ขนตายาวกะพริบไหวเบา ๆ ประโยคนี้ฟังดูเหมือนเป็นการแสดงไมตรีจิต แต่การที่เขายืนเท้าสะเอวเบิ่งตาโต ทำสีหน้าค้อนสีหน้าเย็นชาต่อคนนับพัน กลับดูเหมือนนักเลงเจ้าถิ่นที่กำลังบีบบังคับสตรีชาวบ้านให้ลงไปดำนาเสียมากกว่า
“พรุ่งนี้ที่ฐานมีฉายหนังกลางแปลงเหรอคะ เรื่องอะไรหรือ” เธอคิดถึงความเป็นไปได้ข้อนี้ขึ้นมา
จี้จงหลินไม่อยากยืนคุยกับสตรีแซ่เสิ่นตรงหน้าประตูนานนัก ผิวหน้าของเขาเดี๋ยวก็หนาเดี๋ยวก็บาง ตอนนี้บางยิ่งกว่าแผ่นกระดาษเสียอีก นาน ๆ ทีจะมีคนเดินขึ้นมาบนระเบียงทางเดิน การมายืนพูดพล่ามอยู่หน้าห้องของผู้หญิงส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์อันสง่างามของเขาอย่างรุนแรง
เขาจึงรวบรัดตัดความว่า “ไปดูหนังที่โรงภาพยนตร์ในเขตเมือง”
เสิ่นอีหนิงประหลาดใจไปชั่วขณะ สายตามองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า