กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 162 การคิดถึงเป็นอารมณ์แบบไหน
ตั้งแต่เปิดใจคุยกันอย่างตรงไปตรงมา เสิ่นอีหนิงก็บังเอิญเจอกับจี้จงหลินที่ระเบียงทางเดินหอพักหรือโรงอาหารอยู่บ้าง ในที่สุดเขาก็ไม่ชักสีหน้าบึ้งตึงอีกต่อไป ทั้งยังทักทายเธออย่างเปิดเผยผ่าเผย ชวนคุยเรื่องดินฟ้าอากาศและการเจริญเติบโตของพืชผลทางการเกษตรสองสามคำตามสบาย
สภาพดูผ่อนคลายและเป็นธรรมชาติ กลายเป็นคนที่เปิดกว้างอย่างยิ่ง เชิดหน้าก้าวเดินอย่างองอาจเข้าสู่ยุคใหม่
เที่ยงวันของวันนี้ ทั้งสองเจอกันที่หน้าประตูอาคารหอพักอีกครั้ง จี้จงหลินกำลังออกจากหอพัก ส่วนเสิ่นอีหนิงกำลังเข้าหอพัก
“กลับมาแล้วหรือ” เขาเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน พร้อมรอยยิ้มสุภาพที่ไม่เกินเลย
“อืม คุณจะออกไปข้างนอกหรือ”
“กินข้าวหรือยัง”
“กินแล้ว วันนี้อากาศดีนะ”
“ใช่ อากาศดีทุกวันนั่นแหละ”
“แล้วเจอกัน”