กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 150 กลายเป็นเพื่อนบ้าน
เสิ่นอีหนิงไปเก็บสัมภาระของตัวเอง จางหย่งไปเก็บสัมภาระของจ้าวหย่วนเจี้ยนกับเหลียงหมิงจาง เสื้อผ้าของใช้ของสองหัวหน้าวิศวกรมีไม่มาก เพียงครู่เดียว เขาก็อุ้มกระเป๋าสองใบออกมา นั่งรอเสิ่นอีหนิงอยู่ใต้ต้นอวี๋ใหญ่
รออยู่นานมาก ในที่สุดเสิ่นอีหนิงก็ถือกระเป๋าเดินทางสองใบออกมา
จางหย่งตาค้าง “พี่ ข้าวของพี่ทำไมเยอะขนาดนี้ล่ะครับ”
“ยังมีอีกนะ นายรอฉันอีกเดี๋ยวสิ”
จางหย่ง “……” ย้ายบ้านเหรอเนี่ย
ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกว่า เสิ่นอีหนิงก็ถือกระเป๋าอีกใบออกมา “ไปกันเถอะ”
จางหย่งยกกระเป๋าหลายใบขึ้นรถเข็น ใช้เชือกมัดให้แน่นหนา แม้กระเป๋าจะเยอะแต่ล้วนไม่หนัก เขาเข็นได้อย่างสบาย ๆ เสิ่นอีหนิงยื่นมือช่วยประคองอยู่ข้าง ๆ ป้องกันไม่ให้ตกเวลาเจอทางขรุขระ
“พี่ ขนของมาเยอะขนาดนี้ จะอยู่กี่วันเหรอครับ”