ตอนที่ 143 ลาก่อน

ตอนที่ 143 ลาก่อน

เหลียงหมิงจางกำลังจะขึ้นเตียงนอน ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูอย่างเร่งร้อนดังขึ้น

พอเปิดประตู เสิ่นอีหนิงก็ยืนอยู่ข้างนอกด้วยสภาพดูไม่ได้ บนหน้ามีคราบน้ำตายังไม่แห้งเปื้อนอยู่สองสาย ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำเหมือนกระต่าย เห็นได้ชัดว่าร้องไห้มานานมาก ทั้งตัวกำลังสั่นเทา

เขาตกใจมาก “หนิงหนิง เธอไปทำอะไรมาถึงเป็นแบบนี้”

เหลียงหมิงจางรีบดึงเสิ่นอีหนิงเข้ามาในห้อง เธอคลอน้ำตา ขยับริมฝีปาก น้ำตาไหลร่วง สะอื้นอย่างน้อยใจว่า “พ่อคะ ฉันจะหย่าร้างกับจี้จงหลิน”

เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น พูดจาไม่เป็นคำ เหลียงหมิงจางให้เธอนั่งลง รินน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว ปลอบประโลมอารมณ์ของเธอก่อน