กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 140 ช่วยให้พวกเราสมหวังเถอะ
จี้จงหลินไม่กลับบ้านมาสิบกว่าวัน หยางเหวินฮุ่ยทนนั่งเฉยไม่ได้แล้ว ตอนกลางคืน เธอจิกหูจี้จงหลิน ท่ามกลางเสียงโวยวาย “เจ็บ ๆ” ของลูกชายเนรคุณคนนี้ แล้วลากเขาจากชั้นหนึ่งขึ้นไปชั้นสอง ขังไว้ในห้องนอน
“นายอยากทำอะไรกันแน่ ยังจะใช้ชีวิตร่วมกันต่อไหม ทิ้งอีหนิงไว้ที่บ้านคนเดียว ยังนับว่าเป็นผู้ชายอีกหรือ”
จี้จงหลินทรุดก้นลงบนเตียง เหยียดขายาวสองข้างตรงออกไป ขมวดคิ้วกระบี่หนาดำ “ไม่เอาแล้ว อยู่กันไม่ได้แล้ว ใบสมัครหย่าร้างฉันเขียนเสร็จแล้ว”
สองทุ่มแล้ว ท้องฟ้ามืดสนิท ไฟในห้องนอนก็ไม่ค่อยสว่าง แต่บนใบหน้าหยางเหวินฮุ่ยเขียนไว้ชัดเจนเบ็ดเสร็จว่า “ฉันไปทำบาปอะไรไว้ ถึงได้ให้กำเนิดของแบบนี้”
ลำคอเหมือนมีอะไรอุดตัน พูดอะไรไม่ออกเลย