ตอนที่ 134 เนรคุณ

ตอนที่ 134 เนรคุณ

เสิ่นอีหนิงนอนอยู่บนเตียง พลิกตัวไปมานอนไม่หลับ ประตูใหญ่ไม่ได้ลงกลอน เธอเงี่ยหูฟัง คอยจับความเคลื่อนไหวด้านนอกอยู่ตลอดเวลา

หากจี้จงหลินกลับมา เธออยากจะถามเขา

ทว่าถามอะไรล่ะ มีเรื่องมากมายที่อยากถาม แต่ก็เหมือนไม่มีอะไรจะถาม

สวรรค์ช่วยเธอตัดปัญหา

ตลอดทั้งคืน ด้านนอกเงียบสนิท เสียงขยับของลูกบิดประตูดังขึ้นไม่แม้แต่ครั้งเดียว

รัตติกาลยิ่งมายิ่งเหน็บหนาว ดั่งเช่นหัวใจของเธอที่ค่อย ๆ เย็นเฉียบลง

เธอเบิกตากว้างมองเพดาน ในหัวมีเรื่องราวมากมายแล่นผ่านดั่งโคมม้าหมุน

ล้วนเป็นเรื่องราวทีละเล็กละน้อยระหว่างเธอกับจี้จงหลิน ความทรงจำมากมายเหล่านั้น มีทั้งตื่นเต้นระทึกขวัญ น้ำตารื้น เรียบง่ายอบอุ่น มีความสุขตามใจชอบ... พอนับดูแล้ว ก็แค่วันเวลาสั้น ๆ เพียงครึ่งปีกว่าเท่านั้น