กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 114 ไม่จีนไม่ฝรั่ง
ได้เวลาทานข้าวแล้ว ทุกคนนั่งเบียดกันรอบโต๊ะอาหาร จุคนได้พอดีเก้าคน เสิ่นอีหนิงยกน้ำแกงชามสุดท้ายออกมาวางบนโต๊ะ ก็ไม่มีที่ว่างเหลือให้เธอนั่งแล้ว
เธอรู้สึกเก้อเขินและกำลังคิดจะอ้างว่ายังมีกับข้าวอีกอย่างที่ยังไม่ได้ทำเพื่อไปหลบอยู่ในห้องครัว ทันใดนั้น จี้จงหลินก็ลุกขึ้นแล้วดึงเธอมาที่ที่นั่งของตนเอง เขาจับเธอนั่งลงบนเก้าอี้ “ประชาชนผู้ใช้แรงงานมีเกียรติที่สุด คุณนั่งกินตรงนี้เถอะ”
“แล้วคุณจะนั่งที่ไหนล่ะ?” เสิ่นอีหนิงหันไปมองเขา
จี้จงหลินพูดว่า “ผมนั่งข้างหลังคุณนี่แหละ จะกินอิ่มไหมคงต้องหวังพึ่งให้คุณคอยคีบกับข้าวให้แล้วล่ะ”