ตอนที่ 112 คบหาดูใจ

ตอนที่ 112 คบหาดูใจ

วันเวลาพลันแปรเปลี่ยนเป็นหวานชื่นปานน้ำผึ้งผสมน้ำมัน เพียงหนึ่งวันไม่พานพบ ราวกับเนิ่นนานเนิ่นนานถึงสามฤดูสารท

ยามเช้า ทั้งสองคนออกจากบ้านไปด้วยกัน กุมมือกันอย่างแนบแน่นเหนียวหนึบ พอพ้นประตูบ้านก็รีบปล่อยมือทันที

เพราะกลัวคนอื่นจะเห็นแล้วนำไปหัวเราะเยาะ จึงเดินลงบันไดตามหลังกันมา จี้จงหลินเดินอยู่ข้างหน้า พอเดินไปถึงกึ่งกลางก็ไพล่มือไปด้านหลังแล้วกระดิกนิ้วก้อย เสิ่นอีหนิงหันกลับไปมองรอบข้างเมื่อเห็นว่าไม่มีใคร ก็ยื่นนิ้วก้อยออกไปเกี่ยวกับนิ้วมือของเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบผละออกจากกันทันใด

ราวกับกำลังลักลอบมีชู้ ทว่าเป็นการลักลอบที่มีความสุขอย่างล้นพ้น

เนื่องจากจี้จงหลินต้องออกไปปฏิบัติภารกิจ จึงขาดเรียนไปหนึ่งเดือนเต็ม เหลียงหมิงจางจึงจัดให้ครูมาสอนเสริมให้แก่เขา ติงกว่างเซิง และนักบินคนอื่น ๆ ที่ไปด้วยกันในช่วงเช้า ส่วนช่วงบ่ายก็เข้าเรียนตามปกติ