กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 87 เจ้าสาวที่ไม่มีวันเก่า
เสิ่นอีหนิงกินเนื้อไก่ไปสองสามชิ้นแล้วไปแปรงฟันที่ห้องน้ำ พอกลับมา จี้จงหลินก็กินเนื้อส่วนที่เธอเหลือไว้จนหมดเกลี้ยง
เขาเป็นคนทำอะไรมีหัวมีท้าย รู้หน้าที่เดินไปล้างหม้อล้างชามในห้องครัวเอง
เสิ่นอีหนิงเห็นเขาเป็นแบบนี้ ก็เริ่มสงสัยว่าเมื่อกี้ตัวเองทำเกินไปหน่อยหรือไม่ คล้ายจะเป็นชายทรยศความรักผู้ไร้น้ำใจ หว่านคำหวานหลอกล่อคนมาได้แล้วก็เผยธาตุแท้ ชักสีหน้าใส่จนเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน
พอจี้จงหลินจัดการห้องครัวเสร็จ ล้างหน้าบ้วนปากกลับมา ด้วยความรู้สึกอยากชดเชย เธอจึงเอาอกเอาใจนวดหน้าผากให้เขาเบา ๆ
นวดจนจี้จงหลินรู้สึกสบายยิ่งนัก เขานอนในผ้าห่มบ่นเรื่องเหลียงหมิงจางกับเธอ “ไอ้แก่ใกล้ลงโลงศพฝานั่น ใจแคบเอาแต่ตัดสินคนจากผลการเรียน ฉันวานให้เขาช่วยแนะนำครูให้สักคน เขากลับบอกฉันว่าอย่าเปลืองเวลาเลย พูดว่าฉันเรียนอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง”
“ฉันไปล่วงเกินอะไรเขานักหนากัน?”