ตอนที่ 33 ใจปั่นป่วน

ตอนที่ 33 ใจปั่นป่วน

เธอจูบไม่เป็น ส่วนเขาก็ไม่เคยจูบใคร

เสิ่นอีหนิงไม่รู้ว่าก้าวต่อไปควรทำอย่างไรดี ทว่ากลับหลงใหลในสัมผัสแปลกประหลาดที่ส่งผ่านมาทางริมฝีปาก เธอได้ยินเสียงหัวใจเต้นของตัวเองดังยิ่งกว่าเสียงกลอง หรืออาจเป็นเพราะมีเสียงหัวใจเต้นของจี้จงหลินซ้อนทับเข้ามาด้วย

ในสมองมีแต่หญ้าป่ารกชัฏขึ้นเต็มทั่วทั้งขุนเขา เกี่ยวเท่าไรก็ไม่หมด เผาเท่าไรก็ไม่สิ้น เพียงสายลมยาวพัดผ่าน หญ้าป่าก็แผ่ขยายจรดขอบฟ้า

ริมฝีปากของเขานุ่มนิ่ม อุ่นละมุน เธออ้าปากออกเล็กน้อยราวกับผีดลใจ ฟันขาวเรียบเนียนดั่งหอยมุกขบเบา ๆ ลองลิ้มรสชาติ

ฝนต้องฤดูกาลพาวสันต์มาเยือน ดอกไม้ผลิบานจนโรยรา ในหน้ากระดาษอันว่างเปล่าของชีวิตที่ความรู้สึกรักใคร่โบกสะบัด เธอใช้ปลายพู่กันที่แน่วแน่ที่สุดเขียนชื่อของเขาลงไป ชั่วขณะที่จรดปลายพู่กัน ก็อบอวลไปด้วยความสุขที่ไร้ต้นสายปลายเหตุ

พริบตานั้น กระแสไฟฟ้ารุนแรงสายหนึ่งพุ่งจากฝ่าเท้าของจี้จงหลินด้วยอานุภาพดุดันทะลวงผ่านขม่อม จากนั้นก็ลามไปทั่วร่าง กายปุถุชนถูกช็อตจนขนร่วงกราว

ทั่วทั้งร่างกระตุก เกร็งขึ้นมาวูบหนึ่ง ร้อนขึ้นมาวูบหนึ่ง หนาวขึ้นมาวูบหนึ่ง แล้วค่อยคลายลงวูบหนึ่ง