ตอนที่ 27 หน่วยกล้าตาย

ตอนที่ 27 หน่วยกล้าตาย

จี้จงหลินสวมรองเท้าบูตกันฝนและเสื้อกันฝนของเสิ่นเหลียนเต๋อ เดินไปส่งเสี่ยวเหมยกับเสี่ยวเฉ่าที่โรงเรียน

ระหว่างทางพบเด็กไม่น้อย ส่วนใหญ่ไม่มีผู้ปกครองเดินตาม เด็กชั้นประถมปีที่หนึ่งและปีที่สองบางคนเห็นจี้จงหลิน ก็วิ่งกรูกันมาอยู่ข้างหลังเขา เดินตามเขาไปด้วยกัน

จี้จงหลินปล่อยให้พวกเด็ก ๆ เดินอยู่ข้างหน้าเหมือนต้อนฝูงแกะ ส่วนตัวเขาคอยเดินตามอยู่ข้างหลัง

ห่างจากโรงเรียนไม่ไกล มีคูน้ำสายหนึ่งจริง ๆ กว้างไม่ถึง 1 เมตร มีน้ำท่วมขังเต็ม อย่าว่าแต่เด็กเล็กเลย ต่อให้เป็นเด็กที่โตกว่าหน่อยก็ยากที่จะก้าวข้ามไปได้ในก้าวเดียว

แต่ทว่าไม่ต้องให้เขาเป็นกังวล

ที่หัวคูน้ำมีคนสองคนยืนอยู่ คนหนึ่งอยู่ฝั่งนี้ของคูน้ำ อีกคนอยู่ฝั่งโน้น คนหนึ่งอุ้มเด็กขึ้น อีกคนรับตัวต่อ ประสานงานกันอย่างรู้ใจ พวกเด็ก ๆ ที่ไม่มีผู้ปกครองมาด้วยต่างทยอยวิ่งไป เข้าแถวรอข้ามคูน้ำ

เสี่ยวเฉ่าตาไว “นั่นไม่ใช่ครูกับหลี่หน้าปรุหรอกเหรอ หลี่หน้าปรุมาได้ยังไงกัน”