ตอนที่ 18 ปุ๋ยดำกลายเป็นเทาจะระเหย

ตอนที่ 18 ปุ๋ยดำกลายเป็นเทาจะระเหย

จี้จงหลินเหยียบเบรกหยุดรถ “อยากหัดก็หัด บนถนนสายนี้ไม่มีแม้แต่เงาคน ล้มก้นกบกระแทกพื้นก็ไม่มีใครหัวเราะเยาะหรอก”

เสิ่นอีหนิงทำปากยื่นกระโดดลงมาจากรถ เธอรู้สึกว่าตัวเองเรียนรู้อะไรได้ค่อนข้างเร็ว จะไม่ยอมให้เขาดูแคลนเด็ดขาด

“ฉันเห็นเธอตัวสูงพอดู ขึ้นไปนั่งแล้วเท้าน่าจะแตะถึงพื้น เธอลองดูสิ”

เสิ่นอีหนิงจับแฮนด์รถ ยกขาข้ามขึ้นจักรยาน ปลายเท้าแตะพื้นได้แบบเฉียดฉิว เธอมัวแต่มองที่เท้า แฮนด์รถบิดไปวูบหนึ่ง ทั้งคนทั้งรถก็เอียงไปข้างหนึ่ง

“เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย…” เสิ่นอีหนิงร้อนรนจนไม่เอาแฮนด์รถแล้ว เท้าข้างหนึ่งเหยียบพื้น พยายามลงจากรถอย่างตื่นตระหนก