ตอนที่ 11 ไปตำบล

ตอนที่ 11 ไปตำบล

ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง เสิ่นอีหนิงแต่งกายเรียบร้อย สะพายกระเป๋าผ้าที่ตัวเองเย็บด้วยมือ แล้วก้าวเท้าออกจากประตูบ้าน

วันนี้เธอต้องเป็นตัวแทนโรงเรียนไปประชุมที่ตำบล เมื่อก่อนผู้อำนวยการเป็นคนไปตลอด ตอนนี้คนทั้งหมู่บ้านรู้หมดแล้วว่าบ้านพวกเขามีจักรยาน ภารกิจไปประชุมจึงตกมาอยู่ที่หัวเธอ

เสิ่นอีหนิงอธิบายว่าเธอขี่จักรยานไม่เป็น

ผู้อำนวยการบอกว่า ไม่เป็นก็เรียนรู้ได้ จิตวิญญาณของสหายเหลยเฟิง สรุปความแล้วก็คือจิตวิญญาณแห่งการค้นคว้าเรียนรู้ จักรยานสร้างขึ้นมาเพื่อให้คนขี่ น้องชายนายอันธพาลคนนั้นของเธอยังเรียนรู้จนเป็นได้ เธอจะเรียนรู้ไม่เป็นเชียวหรือ?

ไปยังที่ที่ยากลำบากที่สุด แบกรับภาระที่หนักหน่วงที่สุด สิ่งที่เธอไปเปิดมันคือการประชุมหรือ? สิ่งที่เธอเปิดคือจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้ต่างหาก จิตวิญญาณแบบนี้ สมควรแก่การระดมชาวบ้านทั้งหมู่บ้านจัดขบวนการเรียนรู้จากเธออย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกร