กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 6 ซ้อมอย่างโหดเหี้ยม
ตอนเย็น เสิ่นอีหนิงกลับจากโรงเรียนมาถึงบ้าน เมื่อเปิดประตูรั้วลานบ้านออก เสิ่นหลวีต้านก็นั่งอยู่บนม้านั่งไม้ผุ ๆ ในลานบ้าน มือสะบัดแส้ที่ชุ่มไปด้วยน้ำเกลือ น้องชายสองคนยืนอยู่ด้านหลังเขา ทั้งสามคนเพียงแค่ใช้สายตาก็แทบจะแล่เนื้อเถือหนังเธอได้ทั้งเป็นแล้ว
เสิ่นอีหนิงเคยลิ้มรสความทรมานจากแส้เส้นนั้นมาแล้ว หวดลงไปทีเดียวเนื้อหนังก็แตกปริ น้ำเกลือบนนั้นเปรียบเสมือนเข็มนับไม่ถ้วนที่ทิ่มแทงลงบนเนื้อสดที่มีเลือดไหล
เสิ่นหลวีต้านกำลังโกรธที่เธอคิดฆ่าตัวตาย
เสิ่นอีหนิงตกใจกลัวจนหมุนตัววิ่งหนีทันที
เสิ่นเอ้อร์จู้พุ่งตัวอย่างรวดเร็วเข้าไปคว้าไหล่ของเสิ่นอีหนิง แล้วเหวี่ยงเธอลงไปกองกับพื้นอย่างแรง
“พ่อ ฉันผิดไปแล้วค่ะ” เสิ่นอีหนิงทรุดนั่งอยู่บนพื้น ตัวสั่นเทิ้ม “ขอร้องละ อย่าตีฉันเลยค่ะ”
เสิ่นซานเฉวียนยังเสียดายจักรยานคันนั้นที่ชวดไป จึงก้าวขึ้นหน้าไปถีบเข้าที่ต้นขาของเสิ่นอีหนิงเต็มแรง “เป็นเพราะแกคนเดียว ทำให้ฉันอดได้จักรยาน”