ตอนที่ 4 อันธพาลไม่กลัวใคร

ตอนที่ 4 อันธพาลไม่กลัวใคร

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จี้จงหลินตื่นขึ้นมา เอาผ้าเช็ดตัวพาดบ่าแล้วผลักประตูห้องฝั่งตะวันออกเปิดออก ในลานบ้านตั้งโต๊ะไม้ตัวเล็กไว้เรียบร้อยแล้ว หลิวอ้ายอิงแม่ของเสิ่นเว่ยจวินกำลังยกหม้อโจ๊กเดินออกมา น้องสาววัยราวสิบขวบสองคนของเสิ่นเว่ยจวินช่วยกันยกม้านั่งและแจกตะเกียบ พอเห็นจี้จงหลินก็เขินอายจนไม่รู้ว่าควรจะเรียกเขาว่าอาหรือเรียกว่าพี่ดี

จี้จงหลินยิ้มให้ยัยหนูทั้งสองคน ริมบ่อน้ำมีแก้วแปรงฟันและอ่างล้างหน้าของเขาวางอยู่ ในอ่างรินน้ำไว้เรียบร้อยแล้ว เขาเรียกเสิ่นเว่ยจวินออกมาแล้วตักเตือนอย่างจริงจัง “ผมมาลงชนบทเพื่อฝึกฝนตัวเอง ไม่ได้มาเป็นเจ้าถิ่น ต่อไปอย่าตักน้ำให้ผมอีก”