เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 96 ดินแดนผนึกโบราณ ปัญญาทำลายค่ายกลลวง
เย่เฉินนำทีมขนาดเล็กที่จัดตั้งขึ้นชั่วคราว เดินหน้าต่อไปในมิติเร้นลับพฤกษาครามอย่างระมัดระวังเป็นเวลาประมาณครึ่งชั่วยาม
ไม้โบราณสูงเสียดฟ้าโดยรอบยิ่งดูบิดเบี้ยวและเก่าแก่ กิ่งก้านใบปกคลุมจนมืดมิด ทำให้แสงภายในป่าสลัวลงเรื่อยๆ
ในอากาศ กลิ่นอายเน่าเปื่อยที่จางหายไปมาดูเหมือนจะเข้มข้นขึ้นเล็กน้อย ทำให้ความรู้สึกอึดอัดเพิ่มขึ้นในใจ
“ทุกคนระวังตัวไว้ ที่นี่รู้สึกไม่ค่อยชอบมาพากลเท่าใดนัก”
เย่เฉินกระชับกระบี่เหล็กธรรมดาในมือแน่นแล้วเตือนเสียงต่ำ
สัญชาตญาณของเขามักจะแม่นยำเสมอ ในเวลานี้เขารู้สึกถึงความผันผวนที่ไม่ปกติ ราวกับมีบางสิ่งไร้ร่างปกคลุมอยู่โดยรอบ
หวังตาหนิวยิ้มกว้างพลางตบหน้าอกตัวเอง “ศิษย์พี่เย่โปรดวางใจ มีข้าหนิวแก่ผู้นี้อยู่!”
แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่เขาก็ยังกระชับดาบทื่อในมือแน่นพลางกวาดสายตามองรอบข้างอย่างระมัดระวัง