0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 87 การรักษาและผลตอบแทน โทสะตระกูลหลิง

ภายในโถงยา กลิ่นยาเข้มข้นจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกันอวลอบไปทั่วทุกมุม

หน้าผากของประมุขโถงหลิ่วซึมไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดละเอียด ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยจากการที่ไม่ได้นอนหลับพักผ่อนมาหลายวัน

บนเตียงโอสถตรงหน้าเขา เย่เฉินนอนนิ่งสนิท ใบหน้าซีดเผือดไร้ซึ่งสีเลือด บาดแผลจากกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวบนหน้าอกของเขานั้น ต่อให้ได้รับการจัดการแล้วก็ยังคงดูน่าหวาดเสียว

กลิ่นอายแห่งความตายที่เลือนรางคละคลุ้งอยู่รอบกายเย่เฉิน ทำให้ศิษย์โถงยาที่อยู่ข้าง ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

“ประมุขโถงขอรับ... ศิษย์พี่เย่เขา... ลมปราณของเขานั้นอ่อนแอเหลือเกิน...” ศิษย์หนุ่มคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ทั้งที่ป้อน ‘โอสถต่อชีพเก้าผัน’ ที่สำนักประทานมาโดยเฉพาะไปตั้งครึ่งเม็ดแล้ว เหตุใดถึงยัง... ยังไม่มีอาการดีขึ้นเลยขอรับ?”