เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 81 สัญญาเป็นตาย ลมพายุรวมตัว
คำพูดของประมุขฉินเยว่ที่ว่า “เวทีเป็นตาย เปิดฉาก!” นั้นราวกับก้อนหินยักษ์ที่ถูกทุ่มลงสู่ผิวน้ำอันสงบนิ่ง ปลุกเร้าคลื่นระลอกนับพันชั้นภายในท้องพระโรง แรงสั่นสะเทือนนั้นเนิ่นนานไม่จางหาย
ความเย่อหยิ่งลำพองใจบนใบหน้าของหลิงเซี่ยวเทียนแทบจะล้นออกมา เขามองไปทางเย่เฉิน แววตานั้นราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่งที่ใกล้จะถูกตนเองบี้ตายด้วยมือเปล่า เต็มไปด้วยความสะใจและความโหดเหี้ยม
ทว่าเย่เฉินกลับสงบนิ่งอย่างผิดปกติ ราวกับว่าคนที่ตอบรับคำสัญญาเป็นตายที่มีโอกาสรอดเพียงหนึ่งในสิบก่อนหน้านี้ไม่ใช่ตัวเขา เขาเพียงยืนอยู่ที่นั่นอย่างเงียบเชียบ แผ่นหลังเหยียดตรง ปล่อยให้คราบเลือดที่ยังไม่แห้งบนร่างส่งกลิ่นคาวจาง ๆ ออกมา
“หึ” หลิงเซี่ยวเทียนแค่นเสียงเย็นชา พ่นลมหายใจดูแคลนออกมาจากจมูกสองสาย
ผู้ดูแลสำนักคนหนึ่งรีบถือม้วนหนังแกะสองม้วนที่ร่างไว้นานแล้วขึ้นมาเบื้องหน้า รายงานด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า “ท่านประมุข ผู้อาวุโสทุกท่าน สัญญาเป็นตายเตรียมไว้พร้อมแล้ว ฝ่ายหนึ่งคือเย่เฉิน อีกฝ่ายคือผู้อาวุโสรับเชิญตระกูลหลิง หลิงจ้าน”
ม้วนหนังแกะสองม้วน หนึ่งฉบับสองชุด พู่กันและน้ำหมึกฝนเตรียมไว้พร้อมสรรพ
เย่เฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเท้าขึ้นหน้าไป
ผู้ดูแลยื่นม้วนหนังแกะฉบับหนึ่งและพู่กันขนหมาป่าส่งให้เขา