0074

⬢⬢⬢

ตอนที่ 74 นักฆ่าตำหนักยมโลก เจตจำนงสังหารกลางราตรี

ยามค่ำคืนมืดมิดจนหนาเกินกว่าจะละลายหายไป

ไร้ซึ่งดวงจันทร์ ไร้ซึ่งดวงดาว แม้แต่เสียงแมลงยังหายไปอย่างน่าพิศวง

พื้นที่ของศิษย์สายนอกทั้งหมดราวกับถูกผืนผ้าสีดำที่มองไม่เห็นคลุมทับไว้แน่นหนา แผ่ซ่านกลิ่นอายกดดันที่ชวนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

เย่เฉินยืนอยู่หน้าประตูที่พักอันเรียบง่ายของตน ความมืดมิดลึกล้ำนอกรั้วบ้านนั้นเปรียบเสมือนปากของสัตว์ร้ายที่กำลังเปิดกว้างรอเขมือบผู้คน

กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาเกร็งแน่นราวกับสายธนูตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบ มือยังคงวางทาบบนด้ามกระบี่เหล็กธรรมดาที่ข้างเอวไว้อย่างมั่นคง

กลิ่นอายสังหารอันเย็นเยียบและบริสุทธิ์ถึงขีดสุดนั้นราวกับลิ้นของงูพิษ คอยจ้องเขม็งมาที่เขาโดยไม่บิดเบือนไปแม้แต่น้อย

“เฮ้อ……”

เย่เฉินค่อย ๆ พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา แต่เสียงหัวใจในทรวงอกกลับเต้นหนักหน่วงราวกับเสียงกลองศึก