0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 54 ลมพายุสายนอก กับคนผู้นี้ที่ชื่อเมิ่งฮ่าว

ประตูไม้ของห้องฝึกตนถูกเปิดออกด้วยเสียง “เอี๊ยด” แสงแดดยามเช้าประดังทะลักเข้ามาอย่างใจร้อน พร้อมกับกลิ่นอายพฤกษาจาง ๆ ที่เย็นเยียบเล็กน้อย

เย่เฉินหรี่ตาลงเพื่อปรับตัวให้เข้ากับแสงสว่างภายนอก กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะละเอียดเบาขณะบิดขยับ นั่นคือเครื่องพิสูจน์ว่าพลังโลหิตเต็มเปี่ยมและเส้นเอ็นกระดูกผ่อนคลายสบายตัว

การเก็บตัวหลายวันไม่เพียงแค่รักษาอาการบาดเจ็บหายสนิท แต่ระดับพลังขอบเขตหลอมปราณระยะกลางยังมั่นคงอย่างสมบูรณ์ ปราณกระบี่ควบแน่นจนสัมผัสได้ถึงขีดจำกัดสูงสุดของระยะกลางอย่างเลือนลาง

เขารู้สึกว่าความเข้าใจของเขาที่มีต่อ “คัมภีร์กระบี่ปฐมกาล” ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีกขั้น

ในขณะที่เขากำลังเตรียมตัวเคลื่อนไหว ตั้งใจว่าจะไปที่หอโถงภารกิจเพื่อดูเสียหน่อย หรือไม่ก็ไปพบศิษย์พี่ฉินเยว่เพื่อขอคำชี้แนะสักเล็กน้อย เสียงเคาะประตูที่หนักเบาเสมอกันก็ดังขึ้นอีกครั้งที่หน้าประตูเรือนพัก