0013

⬢⬢⬢

ตอนที่ 13 เมืองเฮยสือ พ่อค้าข่าวกรอง

เดินทางต่อมาอีกครึ่งค่อนวัน ถนนหลวงก็ค่อย ๆ กว้างขวางขึ้น ผู้คนที่ผ่านไปมาข้างทางก็มีมากกว่าเดิมเล็กน้อย

ในอากาศไม่ได้มีเพียงกลิ่นคาวของต้นหญ้าในป่าเขาอีกต่อไป กลับมีเสียงอึกทึกครึกโครมของผู้คนแว่วมาเบา ๆ

“เจ้าหนู ข้างหน้าก็คือเมืองเฮยสือแล้ว”

จ้าวชีรั้งบังเหียนม้า พลางชี้ไปยังเค้าโครงสิ่งปลูกสร้างสีเทาหม่นที่อยู่ไกลออกไป “ข้าคงไม่เข้าไปส่งแล้ว ยังต้องรีบเดินทางต่ออีก”

“เจ้าจงระวังตัวให้ดี ในเมืองก็ไม่แน่ว่าจะปลอดภัยกว่าป่าเขารกร้างเสมอไป จิตใจคนน่ะ บางครั้งมันร้ายกาจกว่าหมาป่าหิวโซเสียอีก!”

เย่เฉินพลิกตัวลงจากหลังม้า แล้วประสานมือคารวะจ้าวชีอย่างนอบน้อม “พี่จ้าว หลายวันนี้ขอบคุณท่านที่คอยดูแล รวมถึงยาสมานแผลด้วย บุญคุณอันยิ่งใหญ่นี้ข้ามิอาจกล่าวขอบคุณเป็นคำพูดได้หมด”

จ้าวชีโบกมือพลางแสยะยิ้ม เผยให้เห็นฟันเหลือง ๆ “เรื่องขี้ผงน่า! เจ้าหนู ข้าเห็นว่าในกระดูกของเจ้ามีความมุมานะที่ไม่ยอมแพ้อยู่ บางทีเจ้าอาจจะสร้างชื่อโด่งดังขึ้นมาได้จริง ๆ หากวันหน้ามีวาสนา เราคงได้พบกันใหม่ในยุทธภพ!”