0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 ปฐมบทแห่งการหยั่งรู้

สมุดเล่มเก่าคร่ำคร่านั่น ตั้งแต่ตกไปอยู่ในมือของเย่เฉิน ก็ราวกับก้อนเหล็กเผาไฟ มันลวกใจเขาจนร้อนรุ่ม

นักพรตวิปลาสมีกิริยาเลอะเลือน ทว่าคำว่า “ไท่ชู” สองคำนั้น กลับราวกับหยั่งรากลึกลงในสมองเขา ไม่ว่าจะดึงออกอย่างไรก็ไม่ออก

นี่อาจเป็นความหวังเดียวของเขาเย่เฉินในการเปลี่ยนสถานการณ์ต่ำต้อยเช่นปัจจุบัน และสืบหาความแค้นเลือดที่เลือนลางนั่น

เขาไม่กล้าประมาทแม้แต่นิด ยิ่งกลัวว่าความลับอันยิ่งใหญ่นี้จะถูกผู้อื่นล่วงรู้ไป

วันต่อมา ขอบฟ้าเพิ่งเริ่มปรากฏสีขาวดั่งท้องปลา ดาวระยิบระยับเพียงไม่กี่ดวงยังคงแขวนอยู่บนผืนฟ้าสีครามจาง

เย่เฉินซุกชิ้นส่วนคัมภีร์ที่หนักอึ้งไว้ในอก ราวกับซุกก้อนไฟไว้ ฝีเท้าของเขาเบากริบราวกับแมว นอบย่องออกจากบ้านไป โดยไม่แม้แต่จะรบกวนท่านอาหลี่ผู้เป็นพ่อบุญธรรม