บทที่ 304 เสียดาย

บทที่ 304 เสียดาย

หลังจากนัดแนะกับเผิงเจียเต๋อว่าจะเจอกันที่ห้องอาหารของโรงแรมแมนดาริน ตู้เจ๋อก็หันไปบอกควอนอึนบีที่นอนหมดแรงอยู่ "ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวออกไปกินข้าวด้วยกัน เผิงเจียเต๋อคนนั้นเป็นซีอีโอของเทนเซ็นต์เอนเตอร์เทนเมนต์ ลองดูว่ามีโอกาสดีๆ เหมาะกับเธอไหม"

"จริงเหรอคะ?"

หญิงสาวเบิกตากว้างพลางเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที

ใบหน้าที่ยังคงมีร่องรอยความกระสันซ่านปรากฏแววประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา แม้เธอจะอยู่กับตู้เจ๋อทุกวัน

แต่เวลาอยู่คนเดียว เธอก็มักจะคุยกับผู้จัดการส่วนตัวอยู่บ่อยๆ

ทางนั้นพอรู้ว่าตู้เจ๋อเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของเทนเซ็นต์ ก็พร่ำบอกให้เธอคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้

แม้ในประเทศเกาหลีใต้ ตู้เจ๋ออาจจะช่วยเหลืออะไรไม่ได้มากนัก แต่ขอเพียงเกาะผู้ชายคนนี้ไว้ อย่างน้อยในระยะสั้นเธอก็ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องอีกต่อไป