บทที่ 197 ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย

บทที่ 197 ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย

"เยวี่ยเยวี่ย ว่างไหม มีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อย"

"เสวี่ยชิง ฉันยังทำงานอยู่นะ"

แม้จะรับสายแล้ว แต่ชิวเยว่ที่อยู่อีกฝั่งดูเหมือนจะยุ่งอยู่ เสียงของเธอจึงฟังดูไม่สบอารมณ์เล็กน้อย แต่ก็แผ่วเบา

"โธ่เอ๊ย เรื่องของฉันสำคัญมากเลยนะ ตอนนี้ฉันคิดออกแค่ว่าต้องคุยกับเธอ! ไม่ลองขอลามาหาฉันหน่อยเหรอ ค่าแรงวันนี้ฉันเลี้ยงเองก็ได้!"

"โหย เสวี่ยชิง เธอเป็นเถ้าแก่ใหญ่แล้วเหรอ ถึงได้ใจป้ำขนาดนี้?"

หวังเสวี่ยชิงได้ยินคำแซวของชิวเยว่ก็หัวเราะเจื่อนๆ "ใช่แล้ว ฉันเป็นเถ้าแก่ใหญ่จริงๆ ด้วย..."

หวังเสวี่ยชิงเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังอย่างคร่าวๆ