บทที่ 178 ผู้ชายไม่มีใครดีสักคน

บทที่ 178 ผู้ชายไม่มีใครดีสักคน

เมิ่งอวี่เล่าเรื่องราวในอดีตของตัวเองไป มือก็ไม่หยุดนิ่งแม้แต่วินาทีเดียว

นวดคลึงกดจุดจนตู้เจ๋อรู้สึกสบายแทบจะหลับตาลง

เรื่องนวดเท้าแบบนี้ เขาเพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรกจริงๆ

และครั้งแรกนี้ก็มอบให้กับแสงจันทร์สีขาวในอดีตของเขา ช่างมีความหมายยิ่งนัก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แสงจันทร์สีขาวที่เขาเคยใฝ่ฝันแต่ไม่เคยได้ครอบครอง บัดนี้กำลังนั่งยองๆ อยู่ตรงหน้า ล้างเท้าให้เขา ความรู้สึกแปลกใหม่เช่นนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกเร้าใจมากขึ้นไปอีก

“ไม่พูดถึงฉันแล้ว นายล่ะ? ได้ยินว่านายหย่าแล้วเหรอ? ผู้ชายดีๆ อย่างนายภรรยาก็ยังยอมหย่า เธอคงตาบอดไปแล้วแน่ๆ เลยใช่ไหม?”

“เปล่าหรอก เธอต่างหากที่โชคร้าย”

ตู้เจ๋อยิ้ม ไม่ปิดบัง