บทที่ 161 ชูนิ้วโป้งให้ลูกชาย

บทที่ 161 ชูนิ้วโป้งให้ลูกชาย

ภายในห้องพลันเงียบสงัดลง

มองหลี่เซียงหนิงที่ดวงตาคลอหน่วย ตู้เจ๋อพลันรู้สึกว่าตัวเองออกจะเลวไปหน่อยหรือเปล่า?

คำพูดแบบนี้เกรงว่าแม้แต่ปรมาจารย์ก็ยังพูดไม่ออก

หรือเป็นเพราะความเจ็บปวดจากอดีตภรรยา ทำให้เขาได้ปลุกพลังกายแห่งชายชั่วในตำนานขึ้นมาแล้ว?

แต่ไหนๆ ก็พูดไปแล้ว ตู้เจ๋อก็ไม่คิดจะถอนคำพูด

แม้จะเป็นคำพูดเลวๆ แต่ก็เป็นสิ่งที่อยู่ในใจเขาจริงๆ

บางทีเขาอาจจะถูกทำร้ายมามากจริงๆ

อย่างไรเสีย เขาก็คงไม่สามารถซื่อสัตย์กับใครได้อีกแล้ว

เพราะในสายตาของตู้เจ๋อ การซื่อสัตย์ก็เท่ากับการเป็นเบ๊