บทที่ 158 ฉันกับหลี่เซียงหนิงมีวาสนาต่อกันจริงๆ

บทที่ 158 ฉันกับหลี่เซียงหนิงมีวาสนาต่อกันจริงๆ

โรงแรมจิงซานอินเตอร์เนชั่นแนล แม้จะเทียบกับโรงแรมระดับเดียวกันที่เซี่ยงไฮ้ไม่ได้

แต่พนักงานที่นี่ก็ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี

พนักงานหลายคนประสานงานกัน ไม่นานก็จัดเตรียมอาหารค่ำใต้แสงเทียนในห้องนั่งเล่นของตู้เจ๋อเสร็จเรียบร้อย

บางคนก็ดึงผ้าม่านลงอย่างใส่ใจ แล้วหรี่ไฟให้มืดลง

พอพวกเธอออกไปอย่างนอบน้อมได้ไม่นาน ประตูห้องน้ำก็เปิดออก

หลี่เซียงหนิงในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาด เดินออกมาพร้อมผมที่เปียกชุ่ม

บนใบหน้ารูปไข่ที่สวยงามนั้น มีรอยแดงระเรื่อจากการอาบน้ำ

คำว่า 'สวยจนน่ากิน' คำเดียว ยังไม่เพียงพอที่จะบรรยายความงามของเธอ

“ของมาแล้วเหรอคะ?”