บทที่ 127 ฉันนี่แหละมหาบุรุษผู้ใจบุญ

บทที่ 127 ฉันนี่แหละมหาบุรุษผู้ใจบุญ

「ฮัลโหล？」

อาจารย์วังรับโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

「ฮัลโหล เหวินเหวิน กลับไปแล้วเหรอ？」

ปลายสายมีเสียงผู้ชายดังขึ้น เพราะห้องเงียบเกินไป

แม้จะไม่ได้เปิดลำโพง ตู้เจ๋อกับแครนเบอร์รี่ก็ได้ยินเสียงในมือถืออย่างชัดเจน

「กลับแล้วค่ะ ฉันอยู่กับเหมยเหมย มีอะไรเหรอ อ๊ะ?!」

อาจารย์วังก็ร้องออกมาทันที

「เหวินเหวิน เป็นอะไรไป？」

「เปล่า เหมยเหมยจั๊กจี้ฉันน่ะ！」