บทที่ 103 ผมเป็นคนปกตินะ

บทที่ 103 ผมเป็นคนปกตินะ

ตู้เจ๋อโกรธจนแทบระเบิด

ชื่อเสียงดีมาตลอดชีวิต จะมาถูกใส่ร้ายป้ายสีแบบนี้ได้ยังไง

แต่พอคิดดูอีกที

ตู้เจ๋อก็นึกถึงสิ่งที่เคยพูดกับผู้จัดการกงไปก่อนหน้านี้

ผู้จัดการกง: คุณตู้มีข้อกำหนดอะไรสำหรับเลขาไหมครับ?

ตู้เจ๋อ: ขอแค่ทำงานเก่งก็พอ

แม่งเอ๊ย!

ผู้จัดการกง ไอ้แก่หื่นกาม ทำไมถึงตีความคำพูดของผมแบบนั้น?

"ทำ" ของผมในที่นี้ ก็ต้องหมายถึง 'สามารถทำงานได้' สิ!