บทที่ 52 ระดับพ่อนกเขาของผมจะมีแค่ 14 ได้ยังไง

บทที่ 52 ระดับพ่อนกเขาของผมจะมีแค่ 14 ได้ยังไง?

หลังจากออกจากบริษัทและยืนรออยู่ริมถนนครู่หนึ่ง รถของเจโฮเทลก็มารับตู้เจ๋อ

ทันทีที่ขึ้นรถ เขาก็เอ่ยด้วยสีหน้าสำนึกผิด "ขอโทษทีครับพี่ชาย บอกว่าจะทำธุระเดี๋ยวเดียว แต่กลับให้รอตั้งนาน"

"คุณตู้เกรงใจไปแล้วครับ แค่คุณไม่เป็นไรก็ดีแล้ว"

ตอนที่ติดอยู่ในลิฟต์ ตู้เจ๋อส่งข้อความมาบอกเขาแล้วว่าลิฟต์เสีย

การปล่อยให้คนอื่นรอนานขนาดนั้น ทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

ต่อให้ตอนนี้จะรวยแล้ว แต่เนื้อแท้ของตู้เจ๋อก็ยังเป็นคนที่เคยลำบากมาก่อน เขารู้ซึ้งถึงความเหนื่อยยากของคนทำงาน จึงไม่ได้ทำตัวสูงส่งเพียงเพราะรวยขึ้นมาในชั่วข้ามคืน

จะว่าไป รถของผมทำไมยังไม่เสร็จอีกนะ?

ตู้เจ๋อเริ่มคิดถึงเฟอร์รารี่คันนั้นขึ้นมาแล้ว ถ้าได้รถมา เขาจะไปไหนมาไหนก็ได้ตามใจชอบ ไม่ต้องคอยเกรงใจใคร

คิดได้ดังนั้น เขาก็ส่งข้อความไปหาหานซินเล่ยเพื่อถามว่าเมื่อไหร่จะได้รับรถ