กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงที่ส่งผ่านลำโพงภายนอกฟังดูกลิ่นอายอ่อนระโหย ราวกับคนพูดจะขาดใจตายในชั่วพริบตาถัดไป
เจียงซานบังคับหุ่นรบสีครามตัวนั้น เดินเข้าไปหาหลี่เชาทีละก้าว
แสงแดดสาดส่อง ในป่าค่อนข้างร้อนชื้น ทว่าหลี่เชากลับรู้สึกถึงไอเย็นที่แผ่ซ่าน จึงอดไม่ได้ที่จะหนาวสั่น เขามองดูหุ่นรบสีครามที่ยืนอยู่ตรงข้าม เพราะม่านคุ้มกันของท่านหั่วแตกสลายไปแล้ว เขาจึงเอ่ยถามตรง ๆ ว่า “ตัวอะไรกัน?”
หุ่นรบสีครามหยุดลงกลางป่า เจียงซานมองดูขยะผุพังหลากสีสันตรงหน้าและเด็กหนุ่มในห้องควบคุม รู้สึกดูแคลนและรังเกียจเป็นที่สุด