กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รอจนกระทั่งจิ้งอินเดินออกมาจากกลุ่มคน ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอกุมมือชายหนุ่มไว้เนิ่นนานเพียงนี้ ใบหน้าจึงอดไม่ได้ที่จะขึ้นสีแดงระเรื่อ
ถังโส่วเต้าเองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ยังคงเป็นโก่วหวาที่ช่วยคลี่คลายสถานการณ์ เอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูจิ้งอิน ท่านอาจารย์! พี่ชายเมิ่งกับท่านอาเจียลาเค่อหลงรอนานแล้ว”
ถังโส่วเต้ายิ้มเจื่อนให้จิ้งอิน พลางเอ่ยว่า “จริงด้วย พวกเรารีบไปกันเถอะ!”
ยามนี้ก็มีคนอดใจไม่ไหวอยากจะเข้าไปในโบราณสถาน ทว่าต่อให้พวกเขาจะหลั่งโลหิตจนไหลทะลัก กระทั่งเสียเลือดจนใบหน้าซีดขาว ก็ไม่อาจเปิดโบราณสถานได้อีก ชั่วขณะนั้นทุกคนจึงได้แต่รอการเปิดแถลงต่อนักข่าวของตระกูลฉางอี๋