กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่ชายเมิ่ง หวังว่าท่านจะจดจำความงดงามของข้าไว้”
เมิ่งมองแผ่นหลังที่ดูคุ้นเคย พลางเอ่ยพึมพำว่า “เสี่ยวหลานหรือ ไฉนถึงได้ทรงพลังเพียงนี้”
เสี่ยวหลานเดินมาหยุดตรงหน้าเจียลาเค่อหลง ในที่สุดเจียลาเค่อหลงก็ล่วงรู้ว่าความรู้สึกใจสั่นสะท้านนั้นกำเนิดมาจากที่ใด
“ฮิลล์หรือ ไม่ถูกต้อง! เจ้าไม่ใช่ฮิลล์! แท้จริงแล้วเจ้าเป็นใครกันแน่?”
ถังโส่วเต้ามองไปยังเสี่ยวหลาน คิดอย่างประหลาดใจว่า “นี่ไม่ใช่เสี่ยวหลานหรอกหรือ ไฉนถึงกลายสภาพเป็นเช่นนี้ ดูคล้ายวิชาแปลงกาย แต่ก็ไม่อาจแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ได้เลย กลิ่นอายนี้แทบไม่ด้อยไปกว่าโอนีลเลยกระมัง…”
เสี่ยวหลานเพียงรู้สึกว่าร่างเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลัง พลังสายนี้ทรงอานุภาพยิ่งนัก จนทำให้นางแทบอดใจรอระบายมันออกมาไม่ไหว