เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถังโส่วเต้าขมวดคิ้วมุ่นพลางกล่าวว่า “ในเมื่อใจเต้นหวั่นไหวแล้วก็จงกล้าหาญขึ้นอีกหน่อย แม้จักรวาลจะไร้เยื่อใยและเหน็บหนาว แต่ขอเพียงมีใจเด็ดเดี่ยวและความอุตสาหะ ระยะทางย่อมไม่เป็นปัญหา”
“นั่นสิ ไม่ใช่ปัญหา” สีหน้าของเมิ่งดูเหม่อลอยไปบ้าง ถังโส่วเต้ามองเมิ่งที่มีท่าทีเช่นนี้กลับรู้สึกสงสารขึ้นมาเล็กน้อย
ถังโส่วเต้าทอดถอนใจอย่างแช่มช้าพลางกล่าวว่า “นายกับฉันไม่เหมือนกัน นายสามารถสละทุกอย่างเพื่อไปตามหาสิ่งที่ตัวเองปรารถนาได้อย่างสมบูรณ์ ทว่าฉันกลับต้องแบกรับทั้งความรับผิดชอบและความฝัน”
“นั่นสิ ไม่เหมือนกัน”
ถังโส่วเต้ากลอกตาใส่ เขาไม่เพียงรู้สึกดูแคลนเมิ่งในสภาพตอนนี้อยู่บ้าง เขาจึงกล่าวด้วยความขุ่นเคืองว่า “เมิ่ง ความสูงส่งและความทรนงของนายไปไหนเสียแล้ว แค่ความรักที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้เพียงเท่านี้ก็เอาชนะนายได้แล้วหรือ”