เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชิงเฟิงในยามนี้ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน เขาไม่อยากเชื่อว่าความมืดมิดเมื่อครู่จะเป็นเรื่องจริง เขาใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่ซึ่งถูกห้อมล้อมด้วยประกายแสงมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยเห็นว่าความมืดคือสิ่งใด ทว่าเมื่อความมืดมิดนั้นมาเยือนจริง ๆ ชิงเฟิงกลับนึกว่าฝันร้ายมาเยือน จนกระทั่งแสงสว่างหวนคืนมา เขายังนึกว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝัน บางทีเขาอาจกำลังหลอกตัวเอง ยอมอยู่อย่างต่ำต้อยใต้แสงสว่าง ดีกว่าต้องเผชิญหน้ากับความมืดตรง ๆ
ระลอกคลื่นมิติสายหนึ่งปรากฏขึ้น เงาร่างของโอนีลพลันปรากฏขึ้น ณ ห้องประชุม
สีหน้าเหม่อลอยของชิงเฟิงในยามนี้ถึงเริ่มแปรเปลี่ยน เขามองดูโอนีล ในใจราวกับคว้าประกายแห่งความหวังเอาไว้ได้ “ใช่แล้ว ด้วยพละกำลังของวิญญาณเทพจะหวาดกลัวความมืดได้อย่างไรกัน”