กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
โอนีลกัดปลายนิ้วชี้จนแตก หยดโลหิตสีทองหยดหนึ่งหยดลงบนลูกแก้วกลม ทันใดนั้นแสงเมฆหลากสีบนลูกแก้วก็หดกลับเข้าไปข้างใน ดูผิวเผินไม่ต่างอะไรกับลูกแก้วหยกธรรมดาทั่วไป เพียงแต่ภายในกลับมีหมอกสีขาวกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าม้วนตัวเคลื่อนไหวอยู่
โอนีลสลักภาพสัตว์ที่จินตนาการไว้ในใจลงบนมณีต้นกำเนิดแห่งชีวิต เงามายาของสัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนที่โอนีลเคยสร้างขึ้นมาจึงผุดปรากฏขึ้นมาจากมณี
ถังโส่วเต้าตกใจ เพ่งสายตามองดู ในนั้นมีทั้งมังกรบินที่แข็งแกร่ง ทั้งหนูร้อยเขมือบที่อ่อนแอ และยังมีสัตว์ป่าธรรมดา ตามที่เหยียนชีเคยกล่าวไว้ สัตว์ป่าธรรมดาเหล่านี้ตายไปเกือบครึ่งเพราะการสังเวยโลหิต