กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ถึงจะเป็นเช่นนั้น ภายใต้แรงดูดอันมหาศาล ภูเขาน้ำแข็งก็ยังคงขยับเข้าใกล้ร่างยักษ์อัสนีไปทีละน้อย เมื่อเห็นว่าระยะห่างระหว่างตนกับร่างยักษ์อัสนียิ่งมายิ่งกระชั้นชิด เมิ่งจำต้องทอดถอนใจออกมาหนึ่งครา โผนทะยานกายขึ้นสู่เวหาเบื้องบนเพื่อถอยห่างจากเทพอัสนี มิเช่นนั้นหากยังรีรออยู่อีกเพียงครู่หนึ่ง แม้แต่เขาก็อาจไม่แน่ว่าจะหนีรอดออกมาได้
เทพอัสนีคำรามพิโรธขึ้นอีกครา คราวนี้ทุกคนต่างได้ยินอย่างแจ่มชัด ได้ยินเพียงเสียงคำรามพิโรธประหนึ่งอัสนีสวรรค์ที่โหมกระหน่ำซัดสาด ชวนให้ผู้ที่ได้ยินบังเกิดความหวาดผวาสั่นสะท้าน จากนั้นเทพอัสนีจึงฟาดสองฝ่ามือที่ชูสูงลงมาอย่างเกรี้ยวกราด “ตู้ม!” อัสนีกัมปนาทนับหมื่นสายดั่งอาชาป่าหมื่นตัวกระหน่ำฟาดฟันไปทั่วทุกสารทิศ