กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ดวงตาทั้งคู่ของนภาพลันเปลี่ยนเป็นสีแดง ราวกับกำลังตอบรับคำพูดของถังโส่วเต้า
เมื่อนั่งอยู่ภายในห้องคนขับ ถังโส่วเต้ารู้สึกเพียงว่าฟ้าดินแห่งนี้ล้วนอยู่ในการควบคุมของตน ความรู้สึกเช่นนั้นทำให้คนลุ่มหลงยิ่งนัก
นภาก้าวออกไปก้าวที่หนึ่ง ราวกับfetทั้งมวลต่างสั่นสะเทือนตาม ความรู้สึกที่ได้ควบคุมฟ้าดินนั้นแจ่มชัดถึงเพียงนี้ ทุกการเคลื่อนไหวของนภาแฝงไว้ด้วยสัจธรรมสูงสุดแห่งฟ้าดิน เมิ่งมองดูอยู่แต่ไกล อ้าปากค้างอยู่นานไม่อาจหุบลงได้