กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เหลิ่งเป้าเรียกดวงจิตยุทธ์ออกมาอีกครา เริ่มจริงจังขึ้นมาบ้างแล้ว
โก่วหวาพุ่งเข้าหาเหลิ่งเป้า เหลิ่งเป้าสอดสองมือลงสู่ผืนแผ่นดิน เสือดำคำรามพิโรธ แสงทมิฬวูบวาบแล้วหายวับไปจากจุดเดิม โก่วหวาสาวเท้าเร็วรี่ ทันใดนั้นพลันเกิดลางสังหรณ์เตือนภัยในใจจึงกระโดดถอยหลัง เสาหินต้นหนึ่งพวยพุ่งเปลวเพลิงแทงทะลุขึ้นมาจากใต้ดิน ส่วนยอดของเสาหินแหลมคม หากมิใช่เพราะการรับรู้ของโก่วหวาเหนือกว่าอยู่เล็กน้อย หากถูกเสาหินต้นนี้เสียบแทงเข้าไป ย่อมมิมรณะก็พิการ
หัวใจโก่วหวากระตุกวูบ กระโจนไปเบื้องหน้าตามสัญชาตญาณ เสาหินอีกต้นก็แทงทะลุขึ้นมาอีก เสาหินโผล่พรวดขึ้นมาติดต่อกันห้าหกต้นเช่นนี้ แม้โก่วหวาจะหลบพ้นทั้งหมด แต่ในใจเขาก็ยังหวาดผวาอยู่เงียบ ๆ