กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
หัวหน้าเผ่าเห็นทั้งสองเดินมา ก็รีบลุกขึ้นจากที่นั่ง กล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อมว่า “เฒ่าชรานามชิงเฟิง คารวะจอมสวรรค์ทั้งสองท่าน”
ถังโส่วเต้าไร้ซึ่งความชอบใด อีกทั้งยังได้รับความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย เมื่อเห็นอีกฝ่ายค้อมกายคารวะ จึงรู้สึกละอายใจเป็นอย่างยิ่ง กล่าวว่า “ผู้อาวุโสชิงเฟิงไม่ต้องทำถึงเพียงนี้ พวกเราสองคนได้รับการช่วยเหลือจากชาวเฟต ย่อมซาบซึ้งใจยิ่งนัก จะรับการคารวะได้อย่างไร”
เมิ่งก็กล่าวเช่นกันว่า “เป็นเช่นนั้นจริง พวกเราขอบคุณไม่หมดสิ้น จะให้ท่านผู้เฒ่ามาคารวะได้อย่างไร คนที่ควรคารวะคือพวกเราต่างหาก” กล่าวจบก็น้อมกายคารวะอย่างลึกซึ้ง ถังโส่วเต้าเองก็ทำเช่นเดียวกัน