กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เรื่องนี้เดิมทีเป็นความลับ ไม่อาจบอกกล่าวแก่คนนอกได้ ถังโส่วเต้าอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าเผยความขมขื่น
“อ้อ ไม่อยากพูดก็ช่างเถอะ” เมิ่งหัวเราะเบา ๆ ดุจมวลผกาผลิบาน
ถังโส่วเต้าทอดถอนใจอย่างแช่มช้า เอ่ยขึ้นว่า “นี่ก็ไม่นับเป็นความลับอะไร ไม่ช้าก็เร็วผู้คนย่อมต้องรู้อยู่ดี” เวลานั้น ถังโส่วเต้าจึงเล่าความเป็นมาของตนเองรอบหนึ่ง
หลังจากฟังจบ เมิ่งมีสีหน้าทึ่งระคนอัศจรรย์ใจ “นึกไม่ถึงว่าถังซวี่เลวี่ยจะเปี่ยมอัจฉริยภาพแต่กำเนิดเพียงนี้ กระทั่งวิธีฝืนสวรรค์เช่นนี้ก็ยังทำให้เป็นจริงได้” จากนั้น เมิ่งก็มองถังโส่วเต้าด้วยสีหน้าเวทนาอีกครา ถังโส่วเต้าไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใด