กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ม้าแสงยังคงส่งเสียงซี๊ดครางต่ำ ยังคงต่อต้านวิชาลับสื่อจิต
ถังโส่วเต้าพ่นปราณวิญญาณออกมาหนึ่งคำ เสียงร้องของม้าแสงจึงค่อย ๆ แผ่วลงทีละน้อย
ในขณะที่ถังโส่วเต้ากำลังยินดี อานุภาพอันแข็งแกร่งสายหนึ่งก็จุติลงมา แม้อานุภาพสายนี้จะด้อยกว่าเขาแต่ก็ไม่ต่างกันเท่าใดนัก ถังโส่วเต้าตกใจสุดขีด ต้องรู้ด้วยว่าเขาคือยอดฝีมือระดับหนึ่งร้อย
เงาร่างคนสายหนึ่งที่รวมตัวขึ้นจากแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าถังโส่วเต้า ถังโส่วเต้ามองไป เห็นเพียงแสงขาวผืนหนึ่ง ไม่อาจมองเห็นหน้าตาของคนผู้นั้นได้ชัดเจน
“มนุษย์ เหตุใดนายถึงต้องจับประชากรของฉัน?”
“ประชากรของนาย?” ถังโส่วเต้าประหลาดใจ ที่นี่คือดวงจันทร์และเป็นอาณาเขตของแคว้นถัง จะเป็นประชากรของมนุษย์แสงผู้นั้นได้อย่างไร